1001gedachten

Your tagline

18
Sep

Kinderen? Wl bezwaar

zaterdag 18 september 2010

Het gaat er gewoon niet in bij ze dat ik geen kinderen wil. Hoe is het mogelijk dat je geen moedergevoelens hebt? Hun oogappeltjes zijn hun alles. Waar zij trots naar een foto wijzend verklaren dat de kleine de eerste glimlach heeft getoond, zie ik niets meer dan een baby die scheel van de slaap en honger in een wipstoeltje hangt. Als ik onsamenhangend gebrabbel uit een kwijlbekje hoor, delen zij fier mee dat de kleine al echt een eigen taaltje heeft ontwikkeld. Overlopend van emoties laten ze het allereerste kiekje van de zuigeling zien. 'Is het geen prachtig wereldwonder?! Hoe hard ik ook probeer: ik zie geen onderscheid tussen de pasgeborene en de nageboorte. Mijn wereld is niet mooier met nageslacht. Ik glunder niet bij het vooruitzicht van een levenslange straf die ouderschap heet. Ik besteed mijn nachtelijke uren aan hetgeen ze voor bedoeld zijn: slapen! Mijn zaterdagochtenden zijn bedoeld voor andere dingen dan om acht uur op het voetbalveld staan. Daarnaast: geduld is zo ongeveer de meest belangrijke eigenschap van een ouder. Met deze eigenschap ben ik niet uitgerust. Ik raak gerriteerd en gefrustreerd als er bij mij om aandacht geleurd wordt als ik net met iets bezig ben waar ik mijn aandacht voor nodig heb. Het is niet alleen voor mij, maar voor de hele mensheid beter als ik de ooievaar voorbij laat vliegen.

Ik gun het ze best hoor: al dat geluk. Het is negen van de tien keer toch schijn. Uit onderzoek is gebleken dat de kracht van grootschalige, krampachtige, illusies aan het werk lijkt te zijn. Kinderen maken namelijk helemaal niet gelukkiger. Het huwelijk blijkt vaak vr de komst van kroost een hoger cijfer te krijgen. Naarmate ouders ouder worden, zijn ze eerlijker. Vaak genoeg hoor ik van mensen dat, als de kids de deur uit zijn, ze niet zeker weten of ze opnieuw voor het ouderschap zouden kiezen als ze het over mochten doen. Het was lang niet allemaal zorgeloos en zalig.

In jonge gezinnen is dit besef echter nog niet aanwezig. En de 'hyperouder' zet de hakken in het zand. 'Wij zijn anders. Wij zijn intens blij, tevreden en happy met onze zoon en dochter' Vooral moeders zijn goed in mooipraten. Als een selffulfilling prophecy: wanneer ze maar vaak genoeg en hard genoeg hun miezerige bestaan afschilderen als de hemel op aarde zullen hun bengeltjes vanzelf veranderen in engelen.
En pappa? Pappa die doet lekker ongemancipeerd. Als hij na de bevalling een paar vrije dagen heeft genoten, gaat hij graag weer naar kantoor. Is ook helemaal geen issue verder. Mamma weet en kan het immers toch altijd beter. Gaat ze een zaterdagje shoppen met vriendinnen dan ligt er een map vol beleidsregels klaar op de keukentafel. Niet uit bed tillen als ze huilt, stipt op het halve uur eten. Daar zit je dan als zelfstandig denkend manspersoon met een fles afgekolfde melk. De hele week is de dreumes al op rantsoen en wordt elke stuwende borst tot de laatste druppel geledigd. Eigenlijk is vader geruisloos gedegradeerd naar de 'kinderklasse'. De huwelijkspartners zijn geen gelijken meer.

Maar echt: ze zijn zo volmaakt gelukkig! Met dikke wallen onder hun ogen staat zij 's morgens op het schoolplein de oudste uit te zwaaien. Ze is al laat voor haar werk en tot overmaat van ramp ziet ze dat de blouse die ze draagt niet gestreken is. Bij de kinderopvang gaat het al niet veel soepeler: net als hij een telefoontje krijgt van zijn zakelijke afspraak van tien uur, kotst de jongste zijn hele overhemd onder. En dat is slechts het begin van een gemiddelde werkdag. Talloze andere stressmomenten zorgen ervoor dat mamma er steeds meer uit gaan zien als een aftandse, afgeleefde moeke. Nadat de eerste luier in het net begonnen leven is verschoond, moet meteen gebeld worden met de kinderopvang en de basisschool. Anders valt de nieuwe aanwinst buiten de boot. Ook bij Juf Fineke van OBS Kiekeboe geldt 'vol is vol'. Hebben ze eenmaal het gewilde plekje in de schoolbank veroverd dan beginnen de zorgen over het sociaal leven. Heeft hij wel genoeg vriendjes? Wie nodigen we uit voor het verjaardagspartijtje? Kan Woutertje wel alleen buitenspelen? Kleine kindjes, kleine zorgen. Naarmate ze groter worden, wordt ook de potentile ellende groter.Uiteenlopend van soa's tot drugsgebruik. En de hamvraag: waar betalen we de studie van? Het leven is onbetaalbaar, letterlijk! Er zijn geen reserves. Paps en mams hebben zelfs geen pensioentje voor zichzelf.

Hoe je het ook wendt of keert, een gezin brengt volop actie en beweging met zich mee. Het leven staat echter minstens achttien en waarschijnlijk veel meer jaren, volledig in de parkeerstand. Geen avondjes slempen in de stamkroeg, geen ongestoorde zondagen de liefde bedrijven op alle bedenkelijke plekken in huis, niet meer spontaan een weekendje weg, nooit meer de boel de boel laten. Daarvoor heb je teveel verantwoordelijkheden. En zo zitten ze dan op de zaterdagavond te kijken naar VARA's Kinderen geen bezwaar'. Maar goed dat het een comedyserie is: valt er tenminste nog iets te lachen.



Trefwoorden: kinderen, kinderwens, ouders, ouderschap, zorgen, kinderloos, bewust kinderloos
4587 keer bekeken, 3 reacties

Geef jouw mening over of reactie op bovenstaande:
Naam
Email Wordt niet getoond!
UpdateJa, stuur mij een mail wanneer iemand reageert op dit item
Homepage: http://
Bericht
Spamcheck: Welke dag van de maand is het?
Goed stuk. Af en toe wat kort door de bocht, maar ben het globaal met je eens!

Hoi Aapje!
Dank je wel voor je zeer uitgebreide verhaal. Toen ik mijn blogitem schreef, had ik net een aantal flinke discussies gehad met moeders en zat ik even erg slecht.

Uiteraard, en ook gelukkig ;), zie ik ook best in dat er mooie dingen zijn aan het ouderschap!

CitaatAllemaal angsten die je hebt

Tuurlijk zijn het voor een deel angsten, maar soms ook zeker wel gebaseerd op iets meer dan alleen mijn gedachten. Ik zie genoeg mensen om mij heen met kinderen en ik zie hun (dagelijkse) worstelingen. Heb zelfs mailtjes van mijn vriendinnen die mijn angsten letterlijk verwoorden. Bij hen zijn het geen angsten meer, maar realiteit.

CitaatDenk je nou echt dat je met je huidige partner over 10 jaar nog de hele sex ligt te hebben op alle plekken in jullie gigantische villa (die kan je je immers veroorloven als je geen kinderen hebt).

Waarom zou ik geen seks meer hebben op avontuurlijke plekken (al dan niet binnenshuis)? Waar je die villa vandaan haalt is mij dan wel een raadsel. Maar die zou ik best graag willen. Dan kan ik in elk geval wel zorgen voor een plekje waar kinderen niet komen storen haha

CitaatBlijf dan ook eerst in de veilige zone (en je stamkroeg) totdat je weet wat je wilt

Impliciet zeg je dus dat ik niet weet wat ik wil? Terwijl ik duidelijk aangeef te kiezen voor een kindvrij bestaan. In feite zeik je mij en mijn levensstijl nu af. Je zegt dat ik daarvoor moet waken. Jij ook dan natuurlijk. Maar ik gun het je hoor, omdat je je persoonlijk aangesproken/gekrenkt voelde door mijn tekst ;)

CitaatGeloof me, als je eigen kindje naar je lacht dan is dat zeker een hele bijzonder ervaring en daar kan geen avondje doorzakken tegenop hoor.

Ik geloof je meteen! Ik ben ook blij dat er mensen zoals jij zijn die met volle overtuiging voor kinderen kiezen en er zeer gelukkig mee zijn! Dat lijkt me een hele mooie basis voor je kindje! Als een kind weet of voelt dat het ongewenst is, zal het alleen maar nadelen ondervinden. Dat zal bij jouw kind(eren) niet het geval zijn! Chapeau!

xx

Ik begrijp heel goed dat jij het er moeilijk mee hebt dat mensen in jouw omgeving steeds maar vragen of je moedergevoelens hebt, zeker als je rond de 30 bent. Dat je ze NU niet wil is heel duidelijk. Je hebt duidelijk last van het dertigersdilemma en wordt volgens mij met name gedreven door angst want niets maar dan ook niets in je stukje is positief. Ik krijg wel het gevoel dat je met name jezelf er van aan het overtuigen bent dat je geen kinderen zou willen omdat ze je zouden belemmeren.

Je hebt in bovenstaand stuk allerlei argumenten aangehaald dat het hebben van kinderen niets met een wonder te maken heeft en dat het een totaal ongemakkelijke manier van leven is. Je zou niet eens meer sex kunnen hebben op zondag en een pensioen zit er niet meer in en je ziet er straks niet meer uit en je relatie gaat ook naar de knoppen. Allemaal angsten die je hebt.

Sorry, maar ik vind het totale onzin. Ik denk niet dat jij een realistisch beeld hebt van het hebben van kinderen noch van het hebben van een kinderloze relatie. Denk je nou echt dat je met je huidige partner over 10 jaar nog de hele sex ligt te hebben op alle plekken in jullie gigantische villa (die kan je je immers veroorloven als je geen kinderen hebt).

Ik kan me voorstellen dat het gekeuvel over kinderen op jou irritant kan overkomen, maar er ligt wel een diepere laag onder. Namelijk liefde die je tot dan toe voor niemand voelde en waarschijnlijk sterker is dan het gevoel dat je nu voor je partner hebt. Bedenk je eens hoe blij je ouders waarschijnlijk met je zijn..en hoeveel vreugde zij hebben beleefd en wellicht nog gaan beleven met en door jou.

Goed jij noemt het parkeerstand maar wat bedoel je daar eigenlijk mee? Dat je zelf geen kant meer op kan Dat je jezelf aan de kant moet zetten ofzo of zelf ineens niet meer het middelpunt bent? Dat je niet kan reizen? Niet kan eten zonder te worden lastiggevallen?

Of heb jij het idee dat ouders voor de 'moeilijke' weg kiezen om er maar bij te horen( met moeilijk bedoel ik bijv. slapelozen nachten of je veranderende relatie met je partner)? Misschien wel, misschien is er een groep die dat doet, maar een echte ouder doet het allemaal uit liefde.

Maar ok, jij hebt je dertigerdilemma en wilt je voor nu alleen richten op je baan en je partner. Blijf dan ook eerst in de veilige zone (en je stamkroeg) totdat je weet wat je wilt. Maar zeik ondertussen je kennissen, vrienden en onbekenden die in de kinderfase zitten niet zo af. Gun ze die manier van leven en kijk er af en toe eens naar en zie dan misschien ook eens positieve dingen.

Geloof me, als je eigen kindje naar je lacht dan is dat zeker een hele bijzonder ervaring en daar kan geen avondje doorzakken tegenop hoor.

Over mij

Je leest hier 1001 gedachten van mij: Anneke. 38-Jarige, gelukkige vrouw. Samenwonend met man, bewust zonder kids. Mijn verhalen gaan over gevoelens, ervaringen en emoties. Alles wat het dagelijks leven kleur geeft, vormt voor mij inspiratie om van mij af te schrijven.

Zoeken


Recente items

Op de hoogte blijven?

Top zoekwoorden

  • hoe kom je klaar
  • hoe komt een vrouw klaar
  • hoe kom je klaar
  • hoe kom ik klaar
  • hoe komt een vrouw klaar
  • hoe kom ik klaar
  • waarom trouwen
  • anaal klaarkomen
  • anaal orgasme
Anderen vertellen over dit item?