1001gedachten

Your tagline

06
Feb

De kunst van het ruziemaken

zaterdag 6 februari 2010

De titel is misschien een beetje misleidend, want ruziemaken is geen kunst natuurlijk. Iedereen kan wat scheldwoorden bezigen, beledigingen uiten en uitspraken doen waar hij later spijt van heeft.
De kunst van 't fenomeen ruziŰn is meer gelegen in de timing en inzet. Geen enkel probleem als je allebei dezelfde 'kijfstijl' hebt of als je de stijl van je partner kent en hebt weten te doorgronden waardoor je functioneel kunt twisten. Ik benijd de mensen die zo bedreven zijn in disputen dat ze tijdens of door een ruzie oplossingen vinden voor de problemen en onenigheden die de voedingsbodem vormden voor de aanwezige issues.

En laat het twisttalent in mijn relatie nu net absoluut afwezig zijn. Mijn man en ik verschillen als dag en nacht wat betreft het uiten van onze ontevredenheden en als we ze dan toch naar elkaar uitspreken en er volgt onverhoopt een meningsverschil dan loopt dat meestal uit op huiselijk drama.

Mijn lief heeft doorgaans een lassez-faire houding en hij begrijpt erg veel van mijn nukken en buien. Hij kan zijn ergernis en opwinding meestal van zich af laten glijden. Ik dus niet, echt niet! Er is geen mens op de aardkloot die niet kan zien dat ik boos, ge´rriteerd of gefrustreerd ben. Ik ben ook nog eens heel dramatisch en expressief als de bom gebarsten is. Kort, luidruchtig en hevig is mijn ruziemaakstijl. En hij is precies het tegenovergestelde van mij. Hij verheft zijn stem uiterst zelden en kan er ook totaal niet tegen als ik sta te schreeuwen tegen hem. Ik weet ook eigenlijk niet waarom ik zo'n viswijf wordt als ik kwaad ben. Hij luistert immers altijd naar wat ik zeg dus er is geen noodzaak mijn stem met meerdere octaven te verhogen. Toch doe ik het; schreeuwen, tieren en soms zelfs met spullen smijten. Het kenmerkt volgens mij mijn onmacht. Hij kijkt mij met een smerige blik aan die alles zegt. 'Je weet dat ik me afsluit als jij zo staat te krijsen'. Ja, dat weet ik godverdomme!

Zijn uiterlijke kalmte is extreem en ik voel me vaak radeloos, omdat ik het gevoel heb dat het hem niets doet. Als ik in een opvliegende bui mijn koffer ga inpakken, mijn jas aantrek en de autosleutels van het aanrecht gris, is het enige dat hij zegt: 'als je nu weggaat, hoef je ook niet meer terug te komen' Natuurlijk trek ik dan als een boos toegesproken kleuter mijn jas weer uit. Maar man, man, wat een frustratie! Het kan hem dus helemaal niets schelen als ik weg zou gaan?! Anders zou hij niet doodleuk aangeven waar het gat van de deur is. Dan zou hij achter me aankomen en verzoeken niet te weg te gaan en bij hem te blijven.

Als ik een ruzie opzoek of een conflict uitlok, voel ik al langere tijd een ontevredenheid ergens diep van binnen. Mijn gevoel be´nvloed mijn gedrag en heeft logischerwijs ook een weerslag op hem. Isaac Newton beschreef het eeuwen geleden al: elke actie zorgt voor een even grote reactie die precies het tegenovergestelde is van de gewenste actie.

Hoogleraar in de psychologie Joyce Benenson heeft een verklaring voor de overtrokken reacties die ik vertoon. Gelukkig ben ik niet de enige en blijk ik een 'doodnormaal' vrouwmens te zijn. 'Vrouwen geven meer gewicht aan negatieve signalen omdat ze de onderlinge intimiteit verstoren die zij nodig hebben', verklaart Benenson. Dat is een waarheid als een koe! Hoe meer ik een bepaalde verbondenheid in onze relatie mis, hoe harder ik erom ga 'leuren'. Niet door gewoon rechtstreekse vragen te stellen, maar door verwachtingen te scheppen die alle realiteit uit het oog verliezen. Meestal komt het namelijk neer op het volstrekt onterecht vertrouwen dat hij mijn gedachten kan lezen en op natuurlijke wijze gaat voldoen aan mijn verwachtingenpatroon. En daar hebben we Newton weer: hij kan mijn gedachten helemaal niet lezen en gaat zich kapot ergeren aan mijn veeleisende en afwijkende gedrag. En in plaats van voldoen in mijn behoeften (die hij niet kent!!) doet en onderneemt hij juist datgene dat ik niet wil.

Negentig procent van de tijd is mijn woede eigenlijk een uiting van verdriet, een schreeuw om aandacht en de door Benenson omschreven intimiteit. Oppervlakkig is het in ieder geval niet. Het zou alleen wel een stuk handiger zijn als ik gewoon tegen mijn lief zou zeggen dat ik iets wens of nodig heb. Maar ja, hij zegt het ˇˇk nooit als hem iets dwarszit...... **



Trefwoorden: ruzie, woede, intimiteit, conflict, ergernis, relatieproblemen, onbegrip, verschillen
2977 keer bekeken

Geef jouw mening over of reactie op bovenstaande:
Naam
Email Wordt niet getoond!
UpdateJa, stuur mij een mail wanneer iemand reageert op dit item
Homepage: http://
Bericht
Spamcheck: Welke dag van de maand is het?

Over mij

Je leest hier 1001 gedachten van mij: Anneke. 38-Jarige, gelukkige vrouw. Samenwonend met man, bewust zonder kids. Mijn verhalen gaan over gevoelens, ervaringen en emoties. Alles wat het dagelijks leven kleur geeft, vormt voor mij inspiratie om van mij af te schrijven.

Zoeken


Recente items

Op de hoogte blijven?

Top zoekwoorden

  • hoe kom je klaar
  • hoe komt een vrouw klaar
  • hoe kom je klaar
  • hoe kom ik klaar
  • hoe komt een vrouw klaar
  • hoe kom ik klaar
  • waarom trouwen
  • anaal klaarkomen
  • anaal orgasme
Anderen vertellen over dit item?