1001gedachten

Your tagline

26
Jan

Vanmorgen hoorde ik op de radio dat de Midlifecrisis niet meer bestaat. Tegenwoordig zien mensen hun, pakweg, vijftigste levensjaar niet meer als iets deprimerends. Ze hebben niet langer het idee dat het leven bijna voorbij is, maar beseffen zich dat ze nog zat tijd hebben. In plaats van in een depressie te belanden, staan ze stil bij alle leuke dingen die ze nog kunnen, zullen en willen ondernemen. Mooie ontwikkeling!

Na een paar decennia leven en werken heb je levenservaring opgedaan, je hebt geld opzij kunnen zetten door je deelname aan het arbeidsproces en vooral: je weet beter wie je bent en wat je wilt waardoor de plannen die je maakt ook beter overdacht zijn of in ieder geval goed bij je persoonlijkheid passen.

In plaats van deze midlifecrisis is er nu de sterk in opkomst zijnde dertigersdip. En over die dip kan ik meepraten. Het is geen modeverschijnsel of aanstellerij. In mijn omgeving lijden meerdere jong volwassenen aan dit ‘syndroom’. Het is niet iets waar je op een ochtend mee wakker wordt. Het sluipt er langzaam in. Steeds vaker ga je met tegenzin richting je werkgever waar je het eigenlijk altijd prima naar je zin had. Je vraagt je met regelmaat af ’Is dit het?’ En je bent bang voor je eigen resolute antwoord. Want in zekere zin is het antwoord volmondig ‘ja’. Er zijn mensen die resoluut een enorme verandering doorvoeren en van partner, baan en/of leefomgeving veranderen. Maar uiteindelijk komen zij erachter dat een baan werken blijft en dat een relatie onherroepelijk overgaat van een wervelwind in een briesje. De eerste paar jaar is alles nieuw en spannend, daarna begeef je je nu eenmaal op bekend terrein en ligt de sleur op de loer. En sleur is, wat mij betreft onterecht, een vies woord. Het kan niet anders dan dat je als mens op een zeker moment in een bepaalde ‘comfort-zone’ belandt.

Door verschillende media worden we doorlopend voorzien van materiaal waarmee we de vergelijking met ons eigen leven aangaan. MTV’s ‘Cribs’ laat ons zien hoe de rijken der aarde leven, allerlei huizenprogramma’s laten de meest ideale woonhuizen zien, in series als NCIS, Private Practice en House worden beroepen geromantiseerd of er wordt een verdraaid beeld van de werkelijkheid gecreëerd. In vele films zijn liefdesrelaties altijd doorspekt met positiviteit, aandacht, majestueuze gebaren en in veel soapseries en sitcoms beleven de hoofdpersonen in één aflevering meer dan de gemiddelde mens in een heel leven. Wat staat ons relatief lege en saaie bestaan in schril contrast met de boordevolle levens van onze ‘voorbeelden’! Maar deze schetsen van het leven zijn uitvergroot, verzinsels en soms zelfs waanbeelden ontsproten aan het brein van creatievelingen in, onder andere, Hollywood.
Zo langzamerhand wordt ons wereldbeeld steeds onrealistischer en gaan we steeds hogere en onmogelijke eisen stellen aan onze ambities en wensen. Zo kom je in een situatie waarin je als persoon nooit gelukkig of tevreden kunt zijn.

Natuurlijk, ook ik wil een stempel drukken, wil dat mensen mijn teksten lezen en hierdoor geholpen worden, erdoor ontroerd raken, zich erover opwinden of hun mening (mede) baseren op mijn overtuigingen. Als ik het leven verlaat, wil ik betekenis hebben gehad en iets nalaten voor toekomstige generaties. Ambities hebben is gezond en houd je scherp, maar besef dat betekenis hebben niet per se op een globaal niveau hoeft. Het ’ik wil, ik wil, ik wil’ kan je ook juist belemmeren om verder te komen. Zet de televisie eens uit, trek de stekker van je router uit de muur, schenk een lekker wijntje in en pak een pen en een stuk papier. Ga dan eens uit van ’ik kan, ik kan, ik kan’ en zorg dat je, in plaats van je egoïsme verder te ontwikkelen, vanuit je talenten een stempel drukt op de samenleving en een kadootje achterlaat voor je nageslacht



Trefwoorden:
7539 keer bekeken

Geef jouw mening over of reactie op bovenstaande:
Naam
Email Wordt niet getoond!
UpdateJa, stuur mij een mail wanneer iemand reageert op dit item
Homepage: http://
Bericht
Spamcheck: Welke dag van de maand is het?

Over mij

Je leest hier 1001 gedachten van mij: Anneke. 38-Jarige, gelukkige vrouw. Samenwonend met man, bewust zonder kids. Mijn verhalen gaan over gevoelens, ervaringen en emoties. Alles wat het dagelijks leven kleur geeft, vormt voor mij inspiratie om van mij af te schrijven.

Zoeken


Recente items

Op de hoogte blijven?

Top zoekwoorden

  • hoe kom je klaar
  • hoe komt een vrouw klaar
  • hoe kom je klaar
  • hoe kom ik klaar
  • hoe komt een vrouw klaar
  • hoe kom ik klaar
  • waarom trouwen
  • anaal klaarkomen
  • anaal orgasme
Anderen vertellen over dit item?