1001gedachten

Your tagline

26
Dec

Oude liefde roest

zaterdag 26 december 2009

'And I'm not holding back the tears anymore!' zong Gary Barlow en ik liet mijn tranen direct de vrije loop, omdat mijn eerste liefde me had gedumpt om onduidelijke redenen. Als ik dat nummer tegenwoordig toevallig een keer hoor, krimp ik haast bijna weer in elkaar. Ik voel mijn zoute tranen zo weer over mijn wangen biggelen en mijn eenzaamheid en verdriet komt spontaan weer bovendrijven. Vergelijkbare toestanden bij Emilia's 'Big big world'. Mijn toenmalige vriendje werd als soldaat uitgezonden naar BosniŽ en ik moest hem zes maanden missen. Iedere keer kwam dat vreselijke nummer weer voorbij op de muziekzenders. 'It's not a big big thing if u leave me, but I do do feel that I do do will miss u much' Ik wilde verdomme geen big girl zijn! Ik wilde mijn vent gewoon lekker naast mij in bed en niet ergens in de Servische winter zijn tijd verdoenend voor een vredesmissie die aldaar niet eens welkom was. Ik kan ook nog steeds niet zonder brok in mijn keel luisteren naar Israel Kamakawiwo's 'Somewhere over the rainbow'. Verslaafd was ik aan ER met dokter Ross en dokter Green. Wie van jullie kan zich seizoen acht nog herinneren? We zien dat Rachel de aan kanker lijdende Mark Greene een koptelefoon opzet, eerder genoemd nummer speelt en Mark sterft in zijn slaap. Allemaal Hollywood, maar ik heb die aflevering denk ik wel twintig keer gezien en elke keer kan ik een schone trui aantrekken, omdat ik mijn snotneus aan mijn mouwen loop af te vegen.

Heerlijk hoe muziek en songteksten je mee terug kunnen nemen naar een andere tijd en andere plaats. De volgende keer dat ik een dipje voel en zeg dat ik net als in Startrek opgebeamd wil worden naar een andere dimensie, moet ik mezelf maar weer eens naar zolder slepen en die bak met cd's doorspitten en afluisteren. Als vanzelf verlaat ik even het hier en nu en vergeet ik wie ik ben geworden. Fantastisch, nostalgisch en sentimenteel keer ik terug naar 'toen'. Naar mijn verdriet en mijn onzekerheden, maar ook de uitbundige en zorgeloze momenten. Uiteraard beleef je vooral verdriet soms telkens opnieuw omdat je de situatie niet kunt afsluiten, geen afscheid kunt nemen of omdat je ergens geen andere keuze toe hebt. Hoeveel van je hoofdbrekens en zorgen bleken achteraf echter niet ontzettend mee te vallen? Zeker als je erg jong bent, wil je in veel dingen het einde van de wereld zien. Ik kan me herinneren dat ik mezelf tijdens mijn tienerjaren echt vreselijk zielig vond: iets te dik, puistjes, onzekerÖ.Nu ik wat ouder ben besef ik me dat ik me toen regelmatig aanstelde, het allemaal niet zo verschrikkelijk was of dat achteraf gezien hele andere dingen dan uiterlijk van belang zijn in het leven om geluk te kunnen vinden. Bij de treurige liefdesliedjes van toen heb ik tranen in mijn ogen omdat ik me terugverplaats in mijn jongere ik. Maar ik heb ook een brede glimlach, omdat al die verloren liefdes en stukgelopen vriendschappen zo triviaal bleken te zijn.

Ik ben nu op een leeftijd dat ik wat beter begin te snappen waar het leven om draait, ik heb mezelf leren accepteren en ik weet dat ook dat lelijke eendje een topvent kan vinden die met haar de rest van zijn leven wil delen en haar dolgelukkig maakt. Naarmate ik ouder wordt merk ik echter ook dat de dingen waar ik mijn hoofd over breek of datgene waar ik me zorgen om maak geen futiliteiten zijn. Kleine kinderen, kleine zorgen en grote mensen, grote zorgen. Als ik nu een sentimentele bui heb, luister ik niet meer alleen naar de ballads en treurnis. Ik zet steeds vaker die cd's en singeltjes met lekkere dansplaten op. Even door de kamer zwieren en me herinneren hoe stoer ik was toen ik op mijn vijftiende voor het eerst alleen op vakantie ging naar Spanje, hoe spannend die eerste tongzoen was en hoe brutaal ik tegen mijn docenten was! Ik zet Guns n Roses' 'Paradise city' op, spring op de keukentafel en schreeuw net zo hard mee zoals we dat vroeger in de aula tijdens schoolfeesten van het VWO deden. En juist daar vervaagt mijn glimlach steeds vaker en maakt zij plaats voor een dikke brok in mijn keel en zoute druppels uit mijn ogen. Jeetje, wat heb ik eigenlijk een leuke jeugd gehad! Wat had ik weinig zorgen, wat waren mijn ouders ijzersterk en verzorgend en wat heb ik ontzettend veel kansen gekregen en mogelijkheden kunnen benutten! Ergens wist ik als tiener wel dat ik later zou kunnen lachen om de tranen die ik toen vergoot. Ik had toen echter niet kunnen vermoeden dat ik later nog eens zou janken tijdens het terugdenken aan de lol die ik toen beleefde! **



Trefwoorden: Muziek, sentiment, nostalgie, herinneringen, herbeleven, effect van muziek
4243 keer bekeken

Geef jouw mening over of reactie op bovenstaande:
Naam
Email Wordt niet getoond!
UpdateJa, stuur mij een mail wanneer iemand reageert op dit item
Homepage: http://
Bericht
Spamcheck: Welke dag van de maand is het?

Over mij

Je leest hier 1001 gedachten van mij: Anneke. 38-Jarige, gelukkige vrouw. Samenwonend met man, bewust zonder kids. Mijn verhalen gaan over gevoelens, ervaringen en emoties. Alles wat het dagelijks leven kleur geeft, vormt voor mij inspiratie om van mij af te schrijven.

Zoeken


Recente items

Op de hoogte blijven?

Top zoekwoorden

  • hoe kom je klaar
  • hoe komt een vrouw klaar
  • hoe kom je klaar
  • hoe kom ik klaar
  • hoe komt een vrouw klaar
  • hoe kom ik klaar
  • waarom trouwen
  • anaal klaarkomen
  • anaal orgasme
Anderen vertellen over dit item?