1001gedachten

Your tagline

26
Dec

Voor de lieve vrede

zaterdag 26 december 2009

Is Kerst bij jullie ook zo'n verplicht nummer? Ik dacht jarenlang dat het bij ons wel meeviel, maar de afgelopen vier jaar is het toch wel een beetje een verplicht showtje. Mijn partner en ik hebben allebei bar weinig met Kerst. Dit jaar hebben we zelfs geen boom in huis gezet of andere versieringen of verlichting opgehangen. Wij zetten de openhaard wel aan en kijken op televisie wel naar uitvallende naaldgedrochten die je minstens dertig euro lichter maken. Normaal staat begin december in ieder geval wel vast op welke van de twee festieve dagen we naar mijn ouders gaan. Dit jaar hadden paps en mams het beredruk en toen ik dus zo rond de vijftiende aan moeders vroeg welke der dagen we op bezoek zouden komen, zei ze dat dat eigenlijk niet uitmaakte. En dat zegt ze elk jaar opnieuw. Ek jaar zegt ze ook dat we altijd welkom zijn, maar we zelf mogen weten hoe we de Kerst doorbrengen. Een aantal keer was ik op vakantie en dus vanwege verblijf aan de andere kant van de wereld, of op z'n minst oceaan, niet in staat mijn ouderlijk huis met een bezoek te verblijden tijdens de feestdagen. Alle jaren dat ik wel gewoon in Nederland was, ben ik dus ook traditioneel een der Kerstige dagen op visite bij de parental unit gegaan.

Begrijp me goed: ik vind mijn ouders echt leuk en kletsen, praten, discussiëren, verhalen vertellen en vooral lachen doen we regelmatig en ook tijdens het eten, maar tijdens zo'n feestdag is de sfeer altijd een beetje lafjes. Dat komt omdat het niet spontaan is. Al een week kijk ik er een beetje tegenop om de rit van krap twee uur naar huis te maken. En dan rijd ik doorgaans zelf niet eens! Ik ga dan ook graag Eerste Kerstdag richting familie: dan heb ik het maar gehad. Kerstochtend uren uit je neus vreten en wachten tot je een keer op pad kunt. Om acht uur sta je al naast je bed, maar pas rond borreltijd wil je op de plaats van bestemming aankomen, want die paar uur opzitten en pootjes geven is wel voldoende! Van je vrije dag genieten zit er dus niet echt in, want een stevige borrel of een lekker glas wijn is uit den boze gezien beschonken achter het stuur van de auto kruipen absoluut wordt afgekeurd. En de niet-BOB is solidair en begint niet, als de rest van de buurt net naar de ochtendmis vertrokken is, al met glühwein. Solitaire dronkenschap is ook niet echt gezellig.

Eenmaal op de weg blijkt dat niemand al voor het eind van de middag bij familie om de boom wenst te zitten. Het is op de A6 al aanschuiven geblazen en dan is de rit richting Zuiden nog onbeschrijfelijk lang. Alle seniele bejaarden zitten op de weg en alle vrouwen hebben van hun man de opdracht gekregen vandaag maar eens te rijden want hij klokt er al ruim twintigduizend af voor de baas per jaar. Volgens mij is het gewoon een excuus, zodat ze in de keuken vlak voor vertrek snel twee borrels achterover kunnen tikken om de schoonmoederfrustraties wat in te dammen. Kortom: de rechterrijstrook wordt bevolkt door het kansloze volk dat niet harder rijdt dan zo'n tachtig kilometer per uur (want caravan gewend in die andere week dat ze wel eens autorijden) en de linkerrijstrook is een gevarenzone door al die stomme mutsen die nooit achter het stuur zitten en dus met hun snufferd zowat op het stuur hangen. De rit die normaal in krap een paar uur gehaald wordt is nu een ongekend zware hindernisbaan die we een dikke twee uur en drie kwartier na vetrek eindelijk mogen verlaten.

Mijn broer en zijn wederhelft zijn al gearriveerd als wij nog nastomend van opgekropte verkeerswoede de auto op het oprijpad bij het ouderlijk huis parkeren. We rennen door de motregen snel naar binnen en bewonderen alle outfits die met veel moeite zijn gevonden tijdens het shoppen of, in mijn geval, ergens achterin de kast. Paps staat al een dikke drie uur in de keuken, schept hij op. Maar te oordelen naar de lege wijnfles die op het aanrecht staat, is zijn tijdsinschatting behoorlijk accuraat. Ach, iemand is tenminste in zijn hum en ik vraag dan ook veelvuldig of de kok geen hulp nodig heeft als het gesprek in de woonkamer weer eens stilvalt. Als ik mijn moeder bel op een vrijdagvond zitten we uren te ouwehoeren en passeert er van alles de revue, maar vandaag wil er geen echt gezellig gesprek op gang komen. Mijn broer kijkt ook al verveeld voor zich uit en checkt om de haverklap zijn telefoon. Volgens mij niet voor ongelezen smsjes of gemiste oproepen, maar meer voor de tijdsaanduiding op het display. Normaal klets ik altijd over msn met hem als we beiden online zijn en als ik een vraag heb voor hem dan bel ik hem even. Nu zitten we opgedirkt te wachten tot we aan tafel kunnen. Vier uur voorbereidingstijd en alles is in een kwartier op. Met een volle mond is het lastig praten hè!

We hebben allemaal de beleefdheid om vaders kookkunsten te prijzen, hij kan ook echt wel wat op tafel zetten. Gelukkig is hij aardig aangeschoten en is hij zelf ook altijd onder de indruk van zijn keukenprestaties. Althans: hij vindt zijn creaties doorgaans niet te versmaden en we mogen volop meegenieten van zijn eetplezier. Ach, hij lult ons de oren van de kop over ingrediënten, bereidingswijzen, kookpunten en snijtechnieken. Van elk gerecht blijft uiteindelijk genoeg over om een armlastig kind een half jaar lang voedzaam te laten eten, maar ach! Het enige dat ieder jaar weer pijnloos verloopt is de afwas. Mijn broer steekt geen poot uit….of dat uit principe is of dat hij gewoon niet beseft dat hij een handje zou kunnen helpen weet ik niet. Ik heb een gruwelijke hekel aan afdrogen dus ik eis altijd de borstel en rubberen handschoenen op. Wie er afdroogt zal me verder een zorg zijn, maar meestal is dat gelukkig mijn moeder. De helft van de afwas is gezellig en kletsen we voort, maar na dik 20 minuten spoelen, boenen en wrijven zijn we er wel klaar mee. Moet die man echt elk stuk bestek en porselein en alle bakjes, schaaltjes en pannen inzetten?
Koffie drinken we geen van allen en daar gaat dan ook de tijdswinst inzitten! Na de afwas gaap ik een keer, rek me uit en zeg dat ik propvol zit van het heerlijke eten en dat ik er helemaal loom en lui van ben geworden. We moeten nog minstens twee uur de weg op en als we pech hebben nog een uur langer omdat diezelfde falende automobilisten van de heenweg ook hun kerstdiner nu achter de kiezen hebben en de dag ook lang genoeg hebben gevonden.

Zodra ik in de passagiersstoel zak, ben ik alweer een stuk relaxter. Manlief en ik pakken beiden een sigaret en nemen een heerlijk lange haal. Toettoet! 'Bedankt voor het heerlijke eten! Tot gauw!' Net iets te hard het gaspedaal ingedrukt en met piepende en slippende bandjes rijden we de oprit af richting huis. Een zucht van verlichting als de veel te strakke broek losgaat en we ongegeneerd uit kunnen buiken. Wekenlang vervloeken we alles dat te maken heeft met dit feest dat ver van ons bed staat, maar als we dan Kerstavond hebben gehad en we na het corpulente diner met de broeksknopen los net iets te hard over de A27 scheuren, zingen we met volle borst mee met Skyradio. 'Jingle bells! Jingle bells!', 'All I want for Christmas', 'I saw mummy kissing Santa Claus' en 'Driving home for Christmas' worden zin voor zin en woord voor woord meegeblèrt. Lekker naar eigen huis en haard! Nu hebben we lekker een extra vrije dag en daar gaan we van genieten door gewoon andijviestamppot uit de vriezer te eten met het bord op schoot. Als we dat al halen. Misschien blijven we lekker de hele dag in bed of we drinken eindelijk die fles goede Bordeaux op. Tweede Kerstdag is Kerst pas leuk, dan is ze wat ons betreft namelijk voorbij! **



Trefwoorden: Kerst, verplichtingen, familie, kerstdiner, familieverplicthingen
3780 keer bekeken

Geef jouw mening over of reactie op bovenstaande:
Naam
Email Wordt niet getoond!
UpdateJa, stuur mij een mail wanneer iemand reageert op dit item
Homepage: http://
Bericht
Spamcheck: Welke dag van de maand is het?

Over mij

Je leest hier 1001 gedachten van mij: Anneke. 38-Jarige, gelukkige vrouw. Samenwonend met man, bewust zonder kids. Mijn verhalen gaan over gevoelens, ervaringen en emoties. Alles wat het dagelijks leven kleur geeft, vormt voor mij inspiratie om van mij af te schrijven.

Zoeken


Recente items

Op de hoogte blijven?

Top zoekwoorden

  • hoe kom je klaar
  • hoe komt een vrouw klaar
  • hoe kom je klaar
  • hoe kom ik klaar
  • hoe komt een vrouw klaar
  • hoe kom ik klaar
  • waarom trouwen
  • anaal klaarkomen
  • anaal orgasme
Anderen vertellen over dit item?