1001gedachten

Your tagline

22
Nov

Genieten zonder grenzen

zondag 22 november 2009

Om te zeggen dat ik een publieke functie heb, gaat te ver. Maar als ik in het weekend ga stappen, zijn er altijd mensen die weten wie ik ben. Daarnaast woon ik in een klein dorp waarin iedereen elkaar kent of in elk geval wel familie van elke persoon kent. Zo ga ik niet trouwen met mijn aanstaande, maar met 'de zoon van' en meestal volgt daarna een oprakeling van verhalen die al langer de ronde doen dan dat ik in dit dorp woon….sterker nog: het zijn zulke oude koeien dat ze in mijn geboortejaar al niet meer interessant waren. Enfin, iedereen heeft zijn mening direct klaar. In ben wel opgegroeid in de stad, maar daar werd heus niet minder geroddeld. Mijn ouders hebben in mijn geboortestad een beroep dat hen al snel tot publiek bezit maakt. Het is me dus eigenlijk al met de paplepel ingegoten dat ik een reputatie hoog te houden had. Mijn ouders hamerden hier zeer zeker niet op, maar alles wat ik uitspookte of uitvrat als tiener, kwam via via mijn ouders wel ter oren. Vaak sprak men er schande van, want ik was niet echt een braaf studiebolletje. Een enorm feestbeest ook niet, maar af en toe zette ik toch graag de bloemetjes buiten. Vroeger interesseerde het me in zoverre hoe mensen over me dachten dat die ene lekker jongen uit de kroeg niet teveel slechte verhalen over me mocht horen en mijn beste vriendin moest zeker niet ter oren komen dat ik haar een dom wicht had genoemd ook al hadden we ruzie. Hoeveel verhalen mijn ouders misschien ook hebben moeten aanhoren over hun dochter: ze hebben me zeer zelden tot de orde geroepen. En daar ben ik ze nog steeds dankbaar voor, want ik heb wel mezelf kunnen zijn en vooral ook als puber mezelf kunnen ontdekken.

Ik merk nu ik een eigen gezin heb, hoewel dat bestaat uit mijn partner en mijn hond, ik veel meer stilsta over hoe mensen over me denken. Stoppen met mijn studie voelt als een falen naar de buitenwereld. Zelf ben ik overtuigd dat het de juiste beslissing was, maar ik schaam me wel als ik anderen vertel dat ik de pijp aan Maarten heb gegeven. Ook merk ik dat ik erg oplettend ben over wat ik mensen vertel en hoe ik me gedraag. En eigenlijk wil ik weer terug naar hoe ik was als puber. Soms lekker laveloos rondhobbelen in de kroeg en foute gesprekken voeren waar mijn fantasie meer invloed heeft dan mijn daadwerkelijke kennis en ervaringen. Een aantal maal per jaar hebben we hier in het dorp een groot feest op het Kerkplein. De eerste keer dat mijn lief mij meenam was ik nog geen inwoner en was ik import. Ik heb me dus heerlijk tegoed gedaan aan de goedkope wijn en mixdrankjes. Een half jaar later verhuisde ik en liep ik door de Formido toen iemand me gedag zei. Ik herkende zijn kop vaag, maar waarvan? Toen ik zijn foute glimlach zag, telde ik een bij een op en wist ik dat ik tijdens Koninginnedag een uur slap met hem geouwehoerd had. Ik heb geen leugens verteld, maar aan zijn lach te zien had ik toch iets teveel persoonlijke dingen op tafel gegooid. En dat zit me dan niet lekker. Ik weet half wat ik heb verteld, maar misschien heb ik door de drank wel een gat in mijn geheugen. Wat zou die vent allemaal van mij weten?

Mijn huidige baan heeft eenzelfde effect. Doordat ons bedrijf een website heeft waarop ze foto's van medewerkers plaatst is mijn hoofd bekend. Het bedrijf waar ik voor werk is nogal populair onder de jeugd. Mijn lief werkt in het weekend in de horeca en ik ga vaak met hem mee. Vaak wordt ik herkend of roepen mensen mijn naam. Zo irritant is dat! Ik ben me er constant van bewust dat ik te herkennen ben en dus gedraag ik me altijd gereserveerd of conservatief. De kans is groot dat mensen over mij en mijn lief gaan roddelen of, wee mijn gebeente, kwaadspeken. Een avond lekker doorzakken, zuipen of andere synthetische genotmiddelen gebruiken zit er dus niet in. Althans: alleen thuis.

Misschien dat wij daarom zo op onszelf zijn? Een rijk sociaal leven levert een hoop drukte op en dat vind ik ook niet altijd prettig, maar ik trek me ook vaak terug in ons eigen huiselijke coconnetje omdat ik dan lekker mezelf kan zijn. Dan kan ik grenzeloos genieten en alles doen en bespreken wat in mij opkomt. Voor mijn partner is namelijk helemaal niets te dol en hij gunt mij alle vrijheden die ik mezelf wens….en zelfs nog veel meer. Meestal vind ik lekker thuiszijn heel erg prettig, maar zo heel, heel af en toe is input van anderen ook wel prettig. Eens een andere mening, een andere kijk op dingen ervaren. Waarom zou ik niet gewoon de deur uitgaan en eens een avond denken 'Boeiend!!'? Dan kom ik in elk geval thuis met voldoende gespreksstof en kan ik lekker ook eens om anderen lachen en over anderen roddelen. Eigenlijk ben ik dus net als al die mensen die ik tegenkom tijdens het uitgaan. Al die mensen zullen dus net zo over mij roddelen en om mij lachen. Ik spreek echter zelden kwaad over mensen en heb altijd bewondering voor hen die altijd zichzelf zijn. Ik maak me dus weer eens druk om niets. Volgende week gaat deze meid de kroeg in zonder masker! **



Trefwoorden: roddelen, onzekerheid, masker, reputatie, vrijheden, boeiend
3971 keer bekeken

Geef jouw mening over of reactie op bovenstaande:
Naam
Email Wordt niet getoond!
UpdateJa, stuur mij een mail wanneer iemand reageert op dit item
Homepage: http://
Bericht
Spamcheck: Welke dag van de maand is het?

Over mij

Je leest hier 1001 gedachten van mij: Anneke. 38-Jarige, gelukkige vrouw. Samenwonend met man, bewust zonder kids. Mijn verhalen gaan over gevoelens, ervaringen en emoties. Alles wat het dagelijks leven kleur geeft, vormt voor mij inspiratie om van mij af te schrijven.

Zoeken


Recente items

Op de hoogte blijven?

Top zoekwoorden

  • hoe kom je klaar
  • hoe komt een vrouw klaar
  • hoe kom je klaar
  • hoe kom ik klaar
  • hoe komt een vrouw klaar
  • hoe kom ik klaar
  • waarom trouwen
  • anaal klaarkomen
  • anaal orgasme
Anderen vertellen over dit item?