1001gedachten

Your tagline

08
Nov

Op aanraden van praktisch alle vrouwen om mij heen ging ik al een aantal maanden voor de trouwerij op jurkenjacht. Want het is natuurlijk niet gezegd dat je op de eerste dag in de eerste winkel slaagt. Vanwege mijn maatje 44/46 en steeds erger wordende besluiteloosheid voorzag ik al het doemscenario van winkel in, winkel uit en steeds niets vinden. Godzijdank hebben we tegenwoordig Internet dus uitgebreid vooronderzoek was al gedaan. Ik had al een winkel uitgekozen waar men dik vierduizend jurken op voorraad heeft hangen. Het is dan wel een uurtje rijden, maar dan is er in elk geval keuze genoeg. Er moest aldaar toch een outfit hangen die mij zou passen, die me zou staan en die ik ook nog mooi zou vinden?

Op een woensdagmiddag toog ik met moeder, aanstaande schoonmoeder en vader (vanwege de creditcard) richting trouwjurkenwinkel. Op de deur hangt een duidelijke waarschuwing dat het betreden van de winkel onherroepelijk leidt tot prinsessengedrag en hebberigheid … althans ik geloof dat er ook hebberigheid stond…het kan ook een valse herinnering zijn die ingegeven is door mijn eigen ervaring. Op de vraag van de verkoopster welke stijl mij aanspreekt heb ik geen echt antwoord behalve dat ik zeker geen broekpak wens. Ik laat haar een aantal jurken uit de rekken trekken, het hangt er eigenlijk met die vierduizend jurken veel te vol. Mijn moeder roept haar nog wel achterna dat ze in ieder geval een witte jurk moet pakken. Tja, ik ben nu eenmaal haar enige dochter en dan moet ze me op z'n minst eenmaal in een klassiek, wit bruidstoilet hebben aanschouwd.

De witte jurk past niet eens en duidelijk wordt ook dat mijn huidskleur te bleek is om er gezond en gelukkig in uit te zien. Ik pas ook nog een rode en een mosgroene jurk. Mijn 'veilige keuze' modus werkt op volle toeren en ik neig naar de groene jurk. Mijn moeder en aanstaande schoonmoeder zijn helemaal weg van de rode, strapless Linea Raffaelli. Dus moet de man in het gezelschap uitkomst bieden..….en het is maar goed dat hij er lekker nuchter tegenaan kijkt. 'Als hij ook een donker pak draagt dan maakt die groene jurk het geheel wel heel somber'. En daar denkt mijn paps dan aan en niet ik, zijnde vrouw.

Ik word nog eens goed in mijn torselet gesnoerd en ik krijg een paar satijnen schoentjes aan alvorens ik de rode jurk nogmaals pas. Ik draag nooit rood, maar deze jurk is wel waanzinnig zeg! Strapless, met mijn dikke tieten, wie had dat gedacht? Ik voel me er mooi in….nou ja, van de voorkant dan want van de zijkant en achterkant bekeken maakt elke trouwjurk iedereen in een maat groter dan 38/40 je een rollade of op zijn minst een volslanke Rubensvrouw. Ik loop een paar onwennige rondjes en kijk vertwijfeld naar mijn spiegelbeeld: ben ik dat?

Mijn moeder is er eentje van de totaalplaatjes en dus sommeert ze de verkoopster een mooie halsketting en oorbellen van de paspop in de etalage te plukken. En het moet gezegd: ze heeft een goed oog, want het maakt het geheel inderdaad tot een geweldig ensemble. Paps kijkt me tevreden aan als ik na een krappe twee uur aanwezigheid in de toko naar zijn 'final judgement' informeer. Mevrouw verkoopster zal ons het totaal even voorrekenen en daarop is het wachten als we aan de grote eettafel plaatsnemen en een lekkere bak dampende thee voor ons neergezet wordt.
'Allemachtig!' denk ik als ik de geschreven proeffactuur onder ogen krijg. Dat zijn toch godverdomme geen Christelijke prijzen meer! Mijn lieve paps kijkt met een schuin oog naar hetzelfde papiertje, knikt en grapt 'het moet maar hè?!'. Eigenlijk vind ik het veel te gek, maar toch juicht het prinsesje in mij. Joepie! Ik ga er übermooi uitzien op mijn trouwdag! Ik kan een week of drie later mijn jurk ophalen, want dan heeft de coupeuse alle nodige zomen vernaaid, zijn de baleinen vastgezet en de satijnen schoentjes in de juiste kleur geverfd.

En zo kon het dus gebeuren dat ik in de eerste winkel, binnen twee uurtjes geslaagd was voor mijn jurk. Niks geen maandenlange zoektocht en ellenlange passessies. Over drie maanden gaan we trouwen en mijn kledinghoes hangt verleidelijk in mijn inloopkast. Iedere keer heb ik de neiging om mijn jurk aan mijn aanstaande te laten zien. Gewoon omdat ie zo mooi is en ik deel altijd alles met hem dus ik kan geen geheimpjes bewaren. Gelukkig heeft hij wel een ijzeren discipline en om mijn enthousiasme te temperen zegt hij zelfs dat die hele jurk hem niks kan schelen.

Vandaag kon ik het echter niet laten….ik wilde mijn torselet vast een dagje proefdragen zodat het op de dag zelf zal voelen alsof ik nooit iets anders draag. En toen zag ik mijn schoenendoos en die jurk in hoes hangen en ik kon mij niet meer bedwingen. Ik heb een blinddoek klaargelegd voor mijn lief zodat hij wel de rits dicht kon maken, maar mijn jurk niet zou aanschouwen. Dat was gelukkig niet eens nodig, want ik kon hem helemaal zelf dichtkrijgen! Fantastisch gegeven…..nu kan ik de komende paar maanden lekker in mijn eigen huis in mijn trouwjurk rondparaderen. Kan mij het schelen of dat ongeluk brengt! Ik ben allang bij dat ik dat absurd dure stuk stof vaker dan eenmaal draag! Ik verdien het toch zeker ook om me regelmatig een prinsesje te voelen?!? **



Trefwoorden: trouwjurk, bruidsjurk, ik ga trouwen, passen, trouwen
5963 keer bekeken

Geef jouw mening over of reactie op bovenstaande:
Naam
Email Wordt niet getoond!
UpdateJa, stuur mij een mail wanneer iemand reageert op dit item
Homepage: http://
Bericht
Spamcheck: Welke dag van de maand is het?

Over mij

Je leest hier 1001 gedachten van mij: Anneke. 38-Jarige, gelukkige vrouw. Samenwonend met man, bewust zonder kids. Mijn verhalen gaan over gevoelens, ervaringen en emoties. Alles wat het dagelijks leven kleur geeft, vormt voor mij inspiratie om van mij af te schrijven.

Zoeken


Recente items

Op de hoogte blijven?

Top zoekwoorden

  • hoe kom je klaar
  • hoe komt een vrouw klaar
  • hoe kom je klaar
  • hoe kom ik klaar
  • hoe komt een vrouw klaar
  • hoe kom ik klaar
  • waarom trouwen
  • anaal klaarkomen
  • anaal orgasme
Anderen vertellen over dit item?