1001gedachten

Your tagline

31
Oct

Ik ga trouwen: geen zin in regelwerk

zaterdag 31 oktober 2009

Je bent net, al dan niet romantisch, ten huwelijk gevraagd door je partner of misschien heb je zelf wel de stouten schoenen aangetrokken. Nadat jij 'ja' hebt geroepen of hij heeft geknikt hebben jullie samen lekker een fles champagne soldaat gemaakt of je hebt de hele avond verliefd in elkaars ogen hebben gestaard….of misschien zijn jullie meer zoals wij en heb je ook de hele nacht heerlijk de liefde bedreven. De volgende dag vind je het toch wel je taak om de ouders in te lichten dat je je totaal van hen onafhankelijk gaat maken door je eigen stamboomtak te gaan laten groeien. Mijn moeder wist niet zo goed hoe ze moest reageren, ze had immers gedacht dat ik niet het trouwerige type was. Ze was echter wel enthousiast, feliciteerde me en de volgende dag kregen we een lief kaartje met de post. Zijn moeder had visite thuiszitten toen hij belde en het nieuws bracht dus ze was afgeleid en reageerde, voor mijn gevoel, wat koeltjes. Maar misschien komt dat omdat zij al een getrouwde dochter heeft en voor mijn moeder is het een noviteit dat een van haar kids de grote sprong waagt!

Het was verder al meteen weer over tot de orde van de dag. Het werk wacht en de boodschappen moeten ook gewoon gedaan worden. Dat we hadden uitgesproken met elkaar te willen trouwen was voor ons al een behoorlijke openbaring. We hielden al zielsveel van elkaar en we wisten dat we samen oud, grijs en krakkemikkig wilden worden. Het officiële, met handtekeningen en getuigen, was voor ons juist een groter besluit dan het daadwerkelijk samen door willen gaan. En daarom bleef het ook wel een tijdje bij het 'verloofd zijn zonder houdbaarheidsdatum'.

Maar ja, als je eenmaal mensen op de hoogte hebt gesteld, dan gaan ze zich ermee bemoeien. Ik vind het geen enkel probleem als mijn ouders nieuwsgierig zijn hoor, maar op een gegeven moment wilde ik haast schreeuwen dat ze wel een kaartje kregen als we de datum hadden geprikt. En dan de vragen over de jurk, een feest, de lokatie….en 'gaat hij in pak?' en 'wie nodig je uit?'……poeh man…ik wil gewoon trouwen en daarmee basta. Ring om een vinger schuiven, krabbeltje zetten en op weg naar de eeuwigheid.
Na weken hebben we dan toch de datum maar eens bepaald: op zijn verjaardag, want dan vergeet ie het tenminste niet. De getuigen hadden we gelukkig al wel allebei kristalhelder in ons hoofd bepaald.

Dat we geen feest wilden stond eigenlijk al vast op het moment dat ik mijn aanzoek deed. Dat scheelt een hoop gedonder en nog beter: geen geregel! Want, hoewel ik van nature een planner ben, heb ik helemaal geen zin om mijn eigen trouwerij te regelen. Gelukkig konden we telefonisch het gemeentehuis reserveren en een afspraak maken voor de ondertrouw. 'Jullie kunnen helemaal zelf de ambtenaar van de burgerlijke stand kiezen', zei de gemeentemuts opgetogen. Gadver! Moest ik online een voorstelrondje lezen van de verschillende heren en dames die mensen in de echt verbinden. Ik lijdt nog steeds aan chronische besluiteloosheid dus ik kon uiteraard geen persoon kiezen. Dat heeft mijn aanstaande dus gedaan..…hij keek naar de fotootjes en zei: 'zij is jong en in de verte misschien wel een lekker wijf, dus doe haar maar'. Weken een post-it note op mijn werkkamer gehangen en toen eindelijk gemaild. Elke keer laat ik haar mail weer een week in mijn inbox staan voordat ik reageer.
Zelfde met de kapster. Ik vind het superleuk om me op de dag zelf een echte prinses te voelen, maar mag het wat minder moeite zijn? Proefkapsel, online vast zoeken naar voorbeelden, haarkleur moet matchen met je jurk…blablablabla…de rest van de opsomming van de kapster heb ik niet echt aandachtig geluisterd.

We trouwen over een paar maanden en godzijdank is alles nu geregeld. Nou ja, ik moet de trouwambtenaar nog even mailen dat we akkoord gaan met de datum voor het voorgesprek en ik moet voor de kapster nog even mijn studie 'trouwhaar' voltooien en vandaag begon mijn aanstaande schoonmoeder opeens over een bruidsboeket. Wel alle *&$&%!
Misschien hadden we toch maar beter op zijn Amerikaans kunnen 'elopen' en ergens op de Bahama's kunnen trouwen…..hoewel, dan had ik alsnog een vakantie moeten gaan boeken en, [url=/13/Vakantie.html]zoals je eerder hebt gelezen[/url], dan was ik net zo krankjorum geworden als ik nu ben! **



Trefwoorden: bruiloft, trouwen, regelen, besluiteloosheid, trouwkapsel, bruiloft regelen
4088 keer bekeken

Geef jouw mening over of reactie op bovenstaande:
Naam
Email Wordt niet getoond!
UpdateJa, stuur mij een mail wanneer iemand reageert op dit item
Homepage: http://
Bericht
Spamcheck: Welke dag van de maand is het?

Over mij

Je leest hier 1001 gedachten van mij: Anneke. 38-Jarige, gelukkige vrouw. Samenwonend met man, bewust zonder kids. Mijn verhalen gaan over gevoelens, ervaringen en emoties. Alles wat het dagelijks leven kleur geeft, vormt voor mij inspiratie om van mij af te schrijven.

Zoeken


Recente items

Op de hoogte blijven?

Top zoekwoorden

  • hoe kom je klaar
  • hoe komt een vrouw klaar
  • hoe kom je klaar
  • hoe kom ik klaar
  • hoe komt een vrouw klaar
  • hoe kom ik klaar
  • waarom trouwen
  • anaal klaarkomen
  • anaal orgasme
Anderen vertellen over dit item?