1001gedachten

Your tagline

25
Oct

Lucht je hart

zondag 25 oktober 2009

Ongeveer een half jaar geleden begon ik met het publiceren van door mij geschreven stukjes proza op deze website. Het plan was om elke dag wat af te leveren, dat bleek wat te ambitieus. Maar na een zeer langzame en redelijk ongeïnspireerde start heb ik mezelf nu verplicht om één- á tweemaal per week te presteren. En waarom verplichten? Schrijven is als therapie. In mijn hoofd zitten altijd duizend en één gedachten en omdat ik een emotioneel gevoelsmens ben, kunnen al die gedachten als ze in mijn hoofd blijven zitten en niet opgeschreven worden erg vervelende bijwerkingen gaan hebben. Vooral als het over gevoelens gaat of ervaringen die ik moet verwerken….dan kunnen die gedachten rond gaan waren in mijn hoofd en ga ik piekeren. En piekeren is het stomste dat je kunt doen. Piekeren is namelijk zo'n bezigheid waardoor je leven oneindig veel vervelender wordt, terwijl je er helemaal niets mee opschiet.

In mijn hoofd krijgen bepaalde gebeurtenissen vaak een draconische omvang. Je hebt namelijk niemand om je tegen te spreken, advies te geven of zelfs uit te lachen als je gedachten eigenlijk te belachelijk voor woorden zijn. En dus heb ik geleerd ze op te schrijven. Vroeger schreef ik gedichten en songteksten. Toen was ik een stuk ongelukkiger, eenzamer en zwaarder op de hand. Tegenwoordig probeer ik een serieuze toon af te wisselen met af en toe wat humor, sarcasme en zelfkennis, maar nog belangrijker: ik schrijf over de dagelijkse dingen. Door te focussen op alledaagse dingen, behoud ik realiteitszin. Door iets stoms als bijvoorbeeld het beschrijven van een bezoek aan de bakker of de irritaties aan m'n partner die er eigenlijk niet toe doen, merk ik aan mijzelf wat me werkelijk dwarszit. Het van me af schrijven leidt tot inzicht en vaak ook acceptatie. Als je iets op papier zet en later terugleest, blijkt dat wat je beschreef in werkelijkheid heel andere dimensies te hebben en een heleboel zorgen kan ik bij het teruglezen ervan weglachen.

Er zijn mensen die het schrijven daadwerkelijk inzetten als therapie. Vaak zijn ze al tijden erg eenzaam, verdrietig en wellicht depressief. Die krijgen dan de tip of besluiten zelf om hun levensverhaal eens goed onder de loep te nemen om te kijken of er terugkerende fenomenen zijn en of ze misschien zelf kunnen ontdekken waar hun problemen hun oorzaak vinden. Zulke mensen bewonder ik. Ik heb er zelf al zo ontzettend vaak aan gedacht om mijn levensverhaal neer te pennen. Ik ben eigenlijk bijzonder gelukkig met mijn leventje, maar er zijn dagen dat ik de zin om uit bed te komen niet kan maken. Dan voel ik me zo ellendig dat ik het liefste de hele dag onder mijn warme, donzen dekbed doorbreng. Voor dat gevoel moet toch ergens een oorzaak zijn? Of in ieder geval moet ik toch kunnen ontdekken waarom het mij aan de zelfdiscipline ontbreekt om uit dat bed te stappen en van het leven te genieten?

Op mijn PC staan een heleboel onafgemaakte versies van mijn levensverhaal….of eigenlijk beginnetjes. Meestal kom ik niet verder dan een bladzijde, soms twee. Ik beland namelijk altijd in het hier en nu. In plaats van de herinneringen aan mijn jeugd, begin ik meestal meteen alles te duiden. Of te verklaren en analyseer ik mijn huidige persoon aan de hand van die herinneringen aan vroeger. Na een a4-tje typen, kom ik er dan achter dat ik weer niet bezig ben op de manier die ik wil, raak vervolgens gefrustreerd en de zin om door te zetten verdwijnt volledig.

En dus doe ik het nu dan maar anders. Ik schrijf mijn levensverhaal van dit moment. Deze weblog is mijn huidige leven. Als ik dan oud, grijs en bejaard ben en aan Alzheimer lijdt kan ik gewoon naar mijn eigen website gaan en lezen wie ik ben en wat ik allemaal heb meegemaakt. En als ik onverhoopt zwaar depressief wordt en ook het advies of de opdracht krijg om mijn levensverhaal te schrijven dan hoef ik niet in mijn geheugen te graven. Ik creëer op deze site mijn levensverhaal 'as it happens'. **



Trefwoorden: schrijven, levensverhaal, therapie, piekeren, problemen, zorgen, accepteren
3895 keer bekeken

Geef jouw mening over of reactie op bovenstaande:
Naam
Email Wordt niet getoond!
UpdateJa, stuur mij een mail wanneer iemand reageert op dit item
Homepage: http://
Bericht
Spamcheck: Welke dag van de maand is het?

Over mij

Je leest hier 1001 gedachten van mij: Anneke. 38-Jarige, gelukkige vrouw. Samenwonend met man, bewust zonder kids. Mijn verhalen gaan over gevoelens, ervaringen en emoties. Alles wat het dagelijks leven kleur geeft, vormt voor mij inspiratie om van mij af te schrijven.

Zoeken


Recente items

Op de hoogte blijven?

Top zoekwoorden

  • hoe kom je klaar
  • hoe komt een vrouw klaar
  • hoe kom je klaar
  • hoe kom ik klaar
  • hoe komt een vrouw klaar
  • hoe kom ik klaar
  • waarom trouwen
  • anaal klaarkomen
  • anaal orgasme
Anderen vertellen over dit item?